Arabic Turkish
 
2019-01-17   Arkadþýna gönder
1196 (269)


TÜRKMEN ŞEHİTLERİNİN AZİZ HATIRASINA


OSMAN OĞUZ

MAHŞERİN DÖRT ATLISI

Mahşerin Dört Atlısı-1
Necdet Koçak

Koçak’lama

Şafak vakti gardiyanlar dizildi
Koçak için kara yazı yazıldı
Dost yürekler ezim ezim ezildi
Tan ağarmış az kalmıştı sabaha
Artık yollar açılmıştı Allah’a

Loş zindandan gıcırtılar duyuldu
Ortalığa küf kokusu yayıldı
İdamlıklar teker teker sayıldı
Darağacı dünden beri kurulmuş
Yağlı ipler sıkı sıkı gerilmiş

Önce Necdet kucak açtı ölüme
“Ruhum diri siz bakmayın ölüme”
Böyle dedi aldırmadı zulüme
Kerkük için bayrak gibi sallandı
Bayrak rengi biraz daha allandı

Vatan aşkı silmiş gönül pasını
Er kişiler bilir erin hasını
Ana bacı gelin tutsun yasını
Kerkük’ümün oydu asil evlâdı
Zaman geçer unutulmaz hiç adı

Başı dikti korkusuzdu yiğitti
Bu yiğitlik atalardan öğüttü
Cümle âlem onun şanın işitti
Koçak’tır bu ser verir de sır vermez
Bu işe hiç akıl ermez sır ermez

Gece gündüz düşünürdü Kerkük’ü
Her mahfilde öne sürdü Kerkük’ü
Gözdesiydi tek görürdü Kerkük’ü
İnsan gibi yaşamaktı ülküsü
Özgürlüktü dilindeki türküsü

Koçak der ki adım kalsın yadigâr
Üzülmeyin bana yoksa bir mezar
Bize destan yazılmasa ne çıkar
Kerkük üste gezinen bir bayrağım
Elbet bir gün azâd olur toprağım

Mahşerin Dört Atlısı-2
Abdullah Abdurrahman

Göğsünü hep siper etti
Türkmen’e hizmet yolunda
Mum gibi eridi bitti
Türkmen’e hizmet yolunda

Sabırlı şefkatli huyu
Gezdi durdu oba köyü
Hiç durmadı ömür boyu
Türkmen’e hizmet yolunda

Yükseltti Türkmen sesini
Hiç kırmadı hevesini
Tüketti tüm nefesini
Türkmen’e hizmet yolunda

Türkmen’e bir yuva buldu
Kardeşlik Ocağı doldu
Canı malı feda oldu
Türkmen’e hizmet yolunda

Çalıştı durdu yoruldu
Ona mahkeme kuruldu
İdam suçu onu buldu
Türkmen’e hizmet yolunda


Mahşerin Dört Atlısı-3
Rıza Demirci

Altaylardan gelen budun
Ötüken’de yerin yurdun
Dayandı vermedi ödün
Dönmedi fikirlerinden

Demirci ata mesleği
Ergenekon’da küreği
Eritti büktü çeliği
Söktü dağları yerinden

Kürşat’tı onun rehberi
Kur’an okurdu dilleri
O bir Türkmen o bir çeri
Bilge Kağan erlerinden

Elinden düşmedi bayrak
Hakka yürüdü yüzü ak
Kucak açtı ana toprak
Arınarak kirlerinden

O bir Türkmen beyi idi
Ölüme göğsünü gerdi
Şafak vakti göğe erdi
Hızır tuttu ellerinden

Mahşerin Dört Atlısı-4
Adil Şerif

Türkmen’e yapılan zulmü
Kabul etmedi vicdanı
Göze alarak ölümü
Boş bırakmadı meydanı

Suçluları o yokladı
Katilleri hep hakladı
Türkmen yüzünü akladı
Boş geçirmedi zamanı

Yapılan zulmü reddetti
Bir süre yurdu terk etti
Sonunda dönüp çark etti
Hasretten kavruldu canı

Zalimler tuzak kurunca
Her yerde onu sorunca
Dört etrafını sarınca
Kuruldu zulüm divanı

Elin ayağın kestiler
Üstüne ateş bastılar
Bir şafak vakti astılar
Ahı sardı asumanı




Arkadþýna gönder



Yazarýn diðer yazýlarý

1 - Tuzhurmatu Tütkmen Oğlu Türkmen’dir
2 - Kerkük’ün Yemek Destanı
3 - Hasan Saatçi’nin Ardından